1921 Yılında Nuri-Zekiye HASOĞLU'nun evladı olarak Kayseri'de doğdu. 1942 yılında Boğaziçi Lisesi'nden mezun oldu. Kayseri'nin tanınmış ailesi ve eşrafından olan Mehmet-Şehime Germirli'nin kızı Rezan Hasoğlu ile 1942 yılında evlendi. Babası Nuri HASOĞLU, yorulma bilmez çalışkanlığı, azmi ve dirayeti ile, Adana'da yoktan başlayıp kurduğu birçok fabrika ve ticari kuruluşlarla Ülkenin sayılı zenginleri ve AKBANK'ın kurucuları arasında yer aldı. 

İlk gençliği’ne ilişkin Kadir Has’ın “Vatan Borcu Ödüyorum” isimli kitabından hayatına ilişkin anektodlar şöyle: 

“Hayata 20 yaşında atılmıştım. Kendimi 1942 yılında ticaret aleminin içinde buldum. Zaten babam da önce tüccar sonra sanayici olmuştu.  

Çalışmaya genç yaşta başladım. Belirlediğim hedef ve ideale ulaşabilmek için gece gündüz çaba harcadım. Türkiye’nin zor bir döneminde çalışma hayatına atılırken, başarılı bir iş adamı kimliğiyle ortaya çıkıp gençlere ve gelecek nesillere model olmam gerektiğini biliyordum. Bugün bu idealime kavuştuğum, kamuoyu tarafından ifade edilmektedir. Elde etmeye çalıştığım bu başarıda bana tarifi imkansız bir bahtiyarlık vermektedir. 

“Parasız adam, oksuz yaya benzer” 

Geçen zaman içerisinde, değerli babamdan kalan servetle yetinmedim. Kimsenin gölgesinde kalmadan, kendi işimi kurup sürekli geliştirmeye çaba harcadım.Parasız adamın, oksuz yay gibi olduğunu genç yaşta anlamıştım. Ben de her insan gibi huzur ve mutluluk arıyordum. Hayatın nimetlerinin değerini, hayatın zahmetlerinden öğrenmiştim. 

Kayseri’de doğmuşum. Adana’da büyüdüm. Ama zamanla, çok sevdiğim Adana bana dar gelmeye başlamıştı. Daha büyük girişimlerde bulunmak için, iş düzenimi İstanbul’a nakletmem gerekiyordu. Biliyordum ki; mutluluğun mimarı, insanın kendisiydi. 

Verimli ve başarılı olduğuma inandığım bir dönemde, Adana’dan İstanbul’a taşındım. Bunu yapmak zorundaydım. Çünkü kendi gücüm ve becerimle girdiğim her işte, bşarı kazanma azmi içerisinde olduğumu hissediyordum. Kısacası kendi kendimi keşfetmiştim.” 

Kadir HAS, dirayetli yönetimi sayesinde kurduğu ve geliştirdiği ticari kuruluşların hepsinde, hiçbir ihtilafa düşmeden büyük bir başarı sağladı ve her işten alnının akı ile çıktı. Kadir HASOĞLU'na, eğitime ve öğretime verdiği önemli katkılarla, gelecek nesillerin en iyi şart ve ortamlarda yetişmesi için gösterdiği çaba ve gayretlerden dolayı, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Senatosunca 16 Nisan 1998 tarihli toplantısında alınan kararla 1 Haziran 1998 tarihinde Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümü Eğitim Yönetimi-Planlaması ve Ekonomisi alanında Onursal Doktora Payesi, ayrıca Marmara Üniversitesi Senatosunca 8 Temmuz 1997 tarihli toplantısında alınan kararla 30 Haziran 1998 tarihinde Atatürk Eğitim Fakültesinin Türk Eğitimine yaptığı maddi ve manevi katkılardan dolayı kendisine Fahri Doktorluk Payesi verilmiştir. 

“Laflar uçar gider, geriye eser kalır” 

Ödüllerin en anlamlısı TC Üstün Hizmet Madalyası’nı 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’in elinden 28 Temmuz 1977 tarihinde Cumhurbaşkanlığı Köşkü’nde kendisine törenle takdim edilirken Demirel’ğin konuşması oldukça ilgi çekicidir: 

“Bir ömrü vatan için, millet için yaşamak, gıpta edilecek bir olaydır. Her günü, her ayı, her yılı, ülkeye yararlı olacak şekilde değerlendirebilenlere ne mutlu! Laflar uçar gider, geriye eser kalır. Eseri de olmayanın yerinde yeller eser.” 

Kadir HASOĞLU ve Rezan HASOĞLU, 1991 yılında kurdukları "Türk Eğitimine Özgü Kadir HAS Vakfı-HASVAK" ile başta eğitim ve sağlık olmak üzere, Ülke kalkınmasına yönelik çok önemli hayır işlerine yöneldikleri gibi ayrıca, vasiyetleri gereği tüm servetlerini adı geçen vakfa bağışladılar. Has, yaşamı boyunca hayır işlerine ayırdığı zaman ve bütçeden ötürü herkesin takdirin toplamış ve hayır işleri yapmak konusunda kitabında şu açıklamalara yer vermiştir: 

“1980’li yıllarda başladığım hayır işlerinde babam Nuri Has’ı model olarak aldım. Kendisinin bir okul yaptırmak bin kişiyi hapishaneye düşmekten kurtarır sözü daima rehberim oldu. Bu süre içinde aziz vatanıma, eğitim kurumları ile kültür merkezi ve sağlık ve sosyal tesisleri armağan ettim. 

Rahmetli babam hayır işlerine yönelirken çok değişik alanlar seçiyordu. Evlatları için şatafatlı düğünler yapılmasını istmiyor, hatta bu uğurda yapılacak harcamaları, Türk Hava Kurumu’na bağışlıyordu. 

“Bu tuvalet Nuri Has’ın bağışıyla yaptırılmıştır” 

Babam hayır işleri yaparken bizleri çok şaşırtıyordu. Bir nakıyorsunuz, Kayseri’de umumi tuvalet yaptırıyor; bir bakıyorsunuz “şehir içme suyu şebekesisinin yenilenmesi” için bağışta bulunuyordu. Hiç unutmuyorum, rahmetli babam, Kayseri şehir merkezindeki çeşitli yerlere tuvalet yaptırma fikrini açtığı zaman, kendisine muhalefet etmiştim. Çünkü o tarihte yaşım çok gençti, değer yargılarım da farklıydı. Hele hele yapılacak tuvaletin duvarına, “Bu tuvalet, Nuri Has’ın bağışıyla yaptırılmıştır” şeklinde bir tabela asılmasını ise asla tasvip etmiyordum.   Babam gösterdiğim tepki üzerine, şunları söylemşti: “Oğlum belk sana garip gelecek ama tuvalet yaptırmak çok sevaptır. Bunun önemini bugün kavrayamamış olabilirsin. Çünkü konuşmandan anlıyorum ki; “Umumi tuvalete ne gerek var? diyorsun. Sen onu bana değil de, sokakta tuvalet ihtiyacı çekene sor.” 

Marmara Üniversitesi Hastanesi’ne 12,5 trilyon bağış

Rahmetli babamı örnek alarak başladığım hayır işlerinde, beni yönlendiren bir değerli devlet adamının olduğunu her versile ile söylemişimdir. Sözünü ettiğim devlet adamı şüphesiz Sayın Demirel’dir. 1994 yılında Marmara Üniversitesi Hastanesi için yaptığım 100 milyar liralık bağış, bir yıl sonra Sayın Cumhurbaşkanı’mızın arzuları üzerine 200 milyar liraya çıkmıştı. Sayın Demirel, 1996 yılında 100 milyar lira daha istediler. Bunu da seve seve karşıladım. 

Marmara Üniversitesi’ne, hastane yapımı için bugüne kadar 7,5 Milyon dolar bağışladım. Bu miktar günümüz rakamlarıyla yaklaşık (15 Ekim 2001 tarihli döviz kuru) 12 trilyon 375 milyar TL yapıyor. Ama ne yazık ki, Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel’in olağanüstü çabaları ve bizlerin maddi desteğine rağmen, devletimize bu hastanenin inşaatını tamamlatmak mümkün olmadı.” 

“Adımı taşıyan caddede yürürken çok heyecanlanıyorum” 

Yine Kadir Has’ın kaleminden memleketi Kayseri’de destek olduğu çalışmalara ve Kayserili’lerin Has’a vefa borcunu ödemek üzere yaptıkları jestlere ilişkin anekdotlar: 

“Memleketim Kayseri’deki Erciyes Üniversitesi, değerli hemşehrimiz Prof. Dr. Turhen Feyzioğlu’nun gayretleri ile kurulmuştu. Üniversite bugün Orta Anadolu’nun en saygın ve en büyük öğrenim kurumları arasında bulunuyor. Erciyes Üniversitesi’ni her ziyaretimde gurur ve mutluluk duyuyorum. Bu arada üniversiteye kazandırdığım üç büyük binayı seyrederken hele hele adımı taşıyan caddede yürürken, çok heyecanlanıyorum. Tabi bu ihtişamı seyrederken, yıllardan beri eğitim kurumlarına yapmış olduğum bağışların isabetini de yaşayarak görüyorum.  

Ünlü bir düşünür, “Güçlü bir iradeyle elde edilemeyecek hiçbir şey yoktur” demiş. Gerçekten de, Cumhurbaşkanımız Sayın Süleyman Demirel, 1995 yılının 2 Ekim günü güçlü iradesini ortaya koydu. Kayseri, Erciyes Üniversitesi’nin modern tesislere kavuşturulması için, bir büyük kapmanya başlattı. O gün çalınan maya tuttu; bugün eserler ortaya çıktı. 

Memlekette geçen duygu yüklü anlar 

Kayseri’deki “Kadir Has İlköğretim Okulu”nun temel atma töreni, gerçeten bizler için çok gurur verici oldu. Tören alanındaki “Sizlerle iftihar ediyoruz” pankartı, memleketime yaptığım bağışların onayı anlamına geliyordu.  

31 Temmuz 2004 Cumartesi günü, Kayseri gerçekten tarihi br gün yaşadı. Temel atma ve açılış törenlerinden sonra hükümet erkanı ile yurdun dört bir yanına dağılmış hayırsever hemşehrilerimiz, bu tarihi günde Kayseri’de bir araya geldi. 2004 yılı çok bereketli geçti. Kayseri Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği “Yılın Ahisi” ödülünü de bana verdi.” 

Kendi adı ile kurulmuş bulunan Kadir Has Üniversitesinin eğitimine başlayıp gelişmesini görmek en büyük tutkusu idi. Has, 23 Mart 2007 tarihinde İstanbul'da vefat etti.  

Kayseri’de yaptırdığı Kadir Has İlköğretim Okulu’nun açılış töreninde Kadir Has’ın yaptığı konuşmadan bir bölüm: 

“İlköğretim konusunda bir kaç eklimeyle konuşmak isterim. İlkokul mevzuu, Türkiye’nin en lüzumlu mevzuudur. Dünya’nın bütün ülkelerine gidin, herkes okumuştur. Cahil kimse azdır. Türkiye’de maalesef cehalet fazladır. Bu cehaletin fazlalığı da, okul olmamasından ve ailelerin, çocukları ile yeterince ilgilenmemesinden ileri gelmektedir. 

Bizim gibi zenginler, bu memleketin eğitimini halletmek için elimizden gelen her gayret sarf ediyoruz. Yalnız bu, benim gibi bir kaç kişiyle olmuyor; tabi bütün vatandaşlar el ele vererek, eğitimin üstesinden gelmemiz icap etmektedir.”